Δευτέρα 10 Νοεμβρίου 2014

Ρωτήσαμε τους κανόνες εμπλοκής των Ελληνικών Δυνάμεων όχι στα επιτελεία αλλά εκεί σε αυτούς που θα δώσουν την πρώτη μάχη η απάντηση ήταν Ποιοι κανόνες εμπλοκής … Εμείς ξέρουμε έναν και μόναδικό κανόνα εμπλοκής : O ΒΑΛΛΩΝ ….ΒΑΛΛΕΤΑΙ !

da86e-dsc_1335

Στην προπαγάνδα της Χουριέτ περί κανόνων εμπλοκής που σκόπιμα διέρρευσε η Τούρκικη εφημερίδα που για όσους γνωρίζουν πράγματα και θάματα στην Τουρκία ελέγχεται αποκλειστικά από το Στρατό και στις απειλές του Τούρκου Αρχηγού του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού απάντησαν οι ¨Φρουροί του Αιγαίου «

Μπορεί ο Τούρκος Ναύαρχος να βγήκε και να μίλησε στην ουσία απείλησε κατ εντολή του Σουλτάνου …

Αλλά πήρε την απάντηση που του άξιζε …

(73)

Μπορεί η απάντηση να μην ήρθε από τα επίσημα χείλη  της Πολιτικής Ηγεσίας ούτε κάν της Στρατιωτικής αλλά μεταδόθηκε αστραπιαία και πέρασε στις γραμμές των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων !

Γραμμένο τον έχουμε τον Τούρκο είναι τα μηνύματα που έφτασαν από παντού και μας γέμισαν υπερηφάνεια…

Όταν ρωτήσαμε τους κανόνες εμπλοκής των Ελληνικών Δυνάμεων  όχι στα επιτελεία αλλά εκεί σε αυτούς που θα δώσουν την πρώτη μάχη η απάντηση ήταν μία και αποστομωτική

Ποιοι κανόνες εμπλοκής …

Εμείς ξέρουμε έναν και μόναδικό κανόνα εμπλοκής :

  O ΒΑΛΛΩΝ  ….ΒΑΛΛΕΤΑΙ !

Τόσο απλά και τόσα κατανοητά ώστε να έφτασε και στον τελευταίο φρουρό στο Ποτάμι ,στον τελευταίο Εθνοφύλακα στον τελευταίο Ακρίτα !

all1

Οι απειλές του Τούρκου Ναυάρχου έχουν στόχο να φοβίσουν αλλά έμπλεξε με λάθος ανθρώπους και όσο για τα πολεμικά του μπορεί να τα στείλει  και είναι να  βρουν νησί αυτοί έτσι όπως πάνε (έλεγε κυνηγός του βυθού ) εμένα να με γράψεις !,

Οι Τούρκοι δεν καταλαβαίνουν παρά μόνο τη γλώσσα της «Ψιλής Άμμου»

fylakio

Θεσσαλονίκη 1 Οκτ 2010
Στρατηγέ
Στη σελίδα του τεύχους 46 ( Μάιος- Ιούνιος 2010 ) της έγκριτης εφημερίδα σας ΄΄ΦΛΟΓΑ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ΄΄ αναφέρεται το περιστατικό ΄΄μπαταριά ΄΄ τύπου Κ……. και γίνεται μια σύντομη περιγραφή του ιστορικού το οποίο όμως είναι …

Σταλθηκε από ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ
Για την αποκατάσταση και μόνο της ιστορικής αλήθειας παραθέτω σύντομα το ιστορικό του περιστατικού που συνέβη το 1976 στη Σάμο (79ΑΔΤΕ) με Διοικητή τον τότε Ταξίαρχο Κ. Γ..

Εγώ ,υπολοχαγός(ΠΖ) τότε , ήμουν Διοικητής του 2ου Λόχου του 212 ΤΕ (έδρα Βαθύ Σάμου ) και στο τομέα ευθύνης μου υπάγονταν το Φυλάκιο της ΨΙΛΗΣ ΑΜΜΟΥ- (κοντά στον ομώνυμο ορμίσκο) 10 χιλιόμ. περίπου ΝΑ από το Βαθύ –στα γνωστά ιστορικά στενά της Μυκάλης 1500 μέτρων πλάτους – , επανδρωμένο με ενισχυμένη ομάδα (13 άτομα)

Ήταν απόγευμα Παρασκευής και βρισκόμουν για επιθεώρηση μέσα στο Φυλάκιο όταν ο σκοπός με ειδοποίησε ότι τουρκικό σκάφος έχει μπει στα χωρικά μας ύδατα. Πετάχτηκα αμέσως έξω με τον Αρχιφύλακα και πράγματι διαπίστωσα ότι μεγάλο Τουρκικό περιπολικό σκάφος έπλεε με ικανή ταχύτητα εντεύθεν της βραχονησίδας του Αγίου Νικολάου-Φάρος ( όπου διέρχονταν η γραμμή των χωρικών υδάτων) με κατεύθυνση προς το Φυλάκιο .

Αμέσως διέταξα συναγερμό και πιάσαμε τη γραμμή ορυγμάτων- που ήταν μπροστά από το Φυλάκιο , παράλληλα με την ακτογραμμή- με πλήρη οπλισμό και πυρομαχικά ασφαλείας ( η ομάδα ήταν ενισχυμένη με ένα πολυβόλο και ένα Α/Τ εκτοξευτή τύπου Μπαζούκας)

. Κατέβηκα στο κεντρικό όρυγμα μαζί με το οπλοπολυβολητή στρτη Μ.Σ.(από την Ψέριμμο Καλύμνου) και όταν είδα το περιπολικό με υψωμένη τη σημαία να πλησιάζει επιδεικτικά και απειλητικά στα 200-150 μέτρα περίπου με ΄΄ φουλ ταχύτητα΄΄ προς το Φυλάκιο τότε διέταξα τον οπλοπολυβολητή πυρ και έριξε κατευθείαν στο στόχο αδειάζοντας ολόκληρη τη γεμιστήρα (τύπου ΜΠΑΡ) .

Είδαμε και ακούστηκαν τα πυρά να κτυπούν και να διαπερνούν μέταλλα και τζάμια του περιπολικού σκάφους ,ακούστηκαν επίσης φωνές και αμέσως ανέκοψε απότομα ταχύτητα έκανε επιτόπου στροφή και απομακρύνθηκε γρήγορα. .

Ανέφερα μετά από λίγο το συμβάν τηλεφωνικά (με δυσκολία έπιασα γραμμή αφού το Φυλάκιο είχε σύνδεση με ΤΤ καλώδιο) στον τότε Διοικητή μου Ανχη(ΠΖ) Κ. Π. Μετά παρέλευση μισής περίπου ώρας με κάλεσε στο τηλέφωνο ο Δντης του 2ου ΕΓ της ΑΔΤΕ που προφανώς ο Διοικητής μου είχε ενημερώσει τον κ.Ταξίαρχο , με ρώτησε για το συμβάν και με διέταξε να παρουσιαστώ πάραυτα στο Στρατηγείο στον Κ.Ταξίαρχο. Πράγματι μετέβηκα στο Στρατηγείο που βρίσκονταν στο Βαθύ και παρουσιάστηκα στο γραφείο του

Με ρώτησε εμφανώς ταραγμένος και σε αυστηρό τόνο ο τότε Ταξίαρχος Κ. πως συνέβηκε το περιστατικό και αν ζήτησα έγκριση να διατάξω πυρ .Του απάντησα ότι όλα συνέβηκαν σε λίγα λεπτά και δεν είχα χρόνο για να ζητήσω έγκριση. Μετά αφού έμεινε για λίγο σιωπηλός υπομειδίασε και μου είπε: Μπραβο σου ….

Να δουμε τώρα τι θα γίνει .

Πήγαινε τώρα .

Χαιρέτησα και ενώ έβγαινα από το γραφείο του άμέσως μου είπε να τον ακολουθήσω ,επιβιβάσθηκε στο υπηρεσιακό αυτοκίνητο και εγώ τον ακολούθησα με το τζιπ και μέταβήκαμε στο Φυλάκιο όπου του περιέγραψα επιτόπου το συμβάν.
Ούτε ΕΔΕ ,ούτε πρόχειρη Εξέταση διατάχθηκε ούτε τίποτε και το θέμα αποσιωπήθηκε.

Μέχρι που έφυγε ο Ταξίαρχος Κ. από το νησί (επιβεβαιώνω ότι ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής στους κατοίκους του νησιού της Σάμου) δεν μου ανέφερε τίποτε για το συμβάν παρά μόνο όταν με συναντούσε και τον χαιρετούσα μού έλεγε ΄΄ γειά σου κομάντο΄΄(έφερα πάντα στη στολή μου τα σήματα του ΟΥΚ και Αλεξιπτωτιστού)

Πέρασαν τα χρόνια και ξανασυνάντησα τον απόστρατο πλέον Στρατηγό Κ. τον Μάιο του 2004, ως Ταξίαρχος τότε εγώ στο ετήσιο τελούμενο μνημόσυνο των πεσόντων Καταδρομέων στο Καβούρι και παρόντος και του Διοικητού της ΔΕΔ Υποστρατήγου Γ.Π., αφού παρουσιάστηκα και τον χαιρέτησα , με αναγνώρισε αμέσως και μεταξύ άλλων μου είπε : ΄΄Ξέρεις παιδί μου μερικές φορές οι Τούρκοι δεν καταλαβαίνουν παρά μόνο τη γλώσσα της Σάμου , της ΨΙΛΗΣ ΑΜΜΟΥ ΄΄

Eίμαι στη διάθεσή σας για περισσότερες πληροφορίες και τυχόν λεπτομέρειες

Με τιμή

Ε. Κ.
Αντιστράτηγος εα

πηγη

ΥΠΕΡΟΧΟ ΒΙΝΤΕΟ ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ: “Η ΕΛΛΑΣ θα ΔΟΞΑΣΤΕΙ… Θα ΔΕΙΤΕ σε λίγο πως θα γίνει ΜΕΓΑΛΗ, ΜΕΓΑΛΗ, ΜΕΓΑΛΗ…!!!”

777771111111

Οχι μονο θα δειτε, θα εχει εξαιρετο και λαμπρο παραδειγμα εις ολη την οικουμενη
ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΥΠΕΡΟΧΟ ΒΙΝΤΕΟ από το stoxos.gr

Oι κανόνες εμπλοκής που παραδόθηκαν στο τουρκικό Ναυτικό για "έναρξη πυρών"!Αποδεσμεύτηκαν κανόνες εμπλοκής και από τις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις

Η απελευθέρωση από τον ίδιο τον Τούρκο πρωθυπουργό Αχμέτ Νταβούτογλου των κανόνων εμπλοκής του τουρκικού Ναυτικού με εχθρικές δυνάμεις είναι το τελικό στάδιο πριν την έναρξη εχθροπραξιών.
Το πλέον εντυπωσιακό είναι ότι εγκριθηκαν πριν από το τουρκικό συμβούλιο ασφαλείας και κατ'αυτό τον τρόπο δεν χρειάζεται πλέον να ληφθεί κάποια περαιτέρω άδεια ή έγκριση για να ανοιξει "πυρ" κατά το δοκούν ένα τουρκικό πολεμικό πλοίο ή υποβρύχιο αν κρίνει ο κυβερντήτης του ή ο τοπικός διοικητής ότι απαιτείται εφρμογή των κανόνων εμπλοκής.
Το defencenet.gr έλαβε γνώση του τουρκικού σήματος που καθορίζει τους κανόνες εμπλοκής και τους παρουσιάζει εν συνεχεία, αλλά αξίζει να σημειώσουμε ότι διαφέrουν σημαντικά από τους κανόνες εμπλοκής που εφαρμόζονται με μέριμνα των Γενικών Επιτελείων, χωρίς να απαιτείται ειδική εξουσιοδότηση.
Με βάση το συγκεκριμένο σήμα στα τουρκικά πλοία με αφορμή την άσκηση "Γαλάζια Φάλαινα" αλλά και σε ότι αφορά την αντιμετώπιση τη τακτικής κατάστασης στην Ανατολική Μεσόγειο γενικότερα
  1. Τουρκική Μονάδα δεν θα πρέπει να υποχωρεί προ οιασδήποτε ενέργειας, η οποία αποβλέπει στον περιορισμό ή παρεμπόδιση των κινήσεών της όπως επίσης και αντίστοιχων κινήσεων που αποβλέπουν στον περιορισμό των κινήσεων πλοίων της τουρκικής δημοκρατίας (σ.σ.: εννοεί το "Barbaros")
  2. Ο κυβερνήτης πολεμικού πλοίου ή αεροσκάφους έχει το φυσικό δικαίωμα, σε περίπτωση που δεχθεί επίθεση, να αμυνθεί χρησιμοποιώντας τα όπλα του, σε όση έκταση είναι αναγκαίο, με μοναδικό σκοπό να προστατεύσει τη Μονάδα του, τη ζωή των ανδρών του και το υλικό της Μονάδας του. Η αρχή αυτή αναφέρεται ως «αρχή αυτοπροστασίας».
  3. Σε εφαρμογή της παραπάνω αρχής της άμυνας, άλλες φίλιες δυνάμεις, που βρίσκονται στην περιοχή του επεισοδίου, έχουν υποχρέωση να παράσχουν κάθε δυνατή βοήθεια στη Μονάδα, πλοίο ή αεροσκάφος που δέχθηκε την επίθεση, με τον πλέον πρόσφορα τρόπο.
  4. Τουρκικό Πλοίο ή Ομάδα Πλοίων, Αεροσκάφος, Ε/Π ή Σχηματισμός Αφών ή Ε/Π του Ναυτικού εφόσον παρενοχληθεί από εχθρική δύναμη θα πρέπει, να φροντίσει για την εξουδετέρωση της παρενόχλησης και εν συνεχεία να συνεχίσει τις ασκήσεις ή δραστηριότητες με αυξημένο βαθμό ετοιμότητας.
  5. Παραμένει ως υποχρέωση και αναφαίρετο δικαίωμα του Κυβερνήτου ενός πλοίου ή αφους, να παίρνει όλα τα απαραίτητα μέτρα, σε κάθε περίπτωση, για να εξασφαλίσει τη ζωή των ανδρών του και την ασφάλεια της Μονάδας του με την έναρξη πυρών, ανεξάρτητα από την εφαρμογή των κανόνων εμπλοκής.Με αποδέσμευση των κανόνων εμπλοκής απαντά και η Ελλάδα στις απειλές πολέμου της Άγκυρας και στρέφει την προσοχή της στην περιοχή του νοτιοανατολικού Αιγαίου και πιο συγκεκριμένα στο Καστελόριζο δεδομένου ότι αυτή τη στιγμή αποπλέουν πολεμικά πλοία της Τουρκίας από τη ναυτική βάση του Ακσάζ προκειμένου να διεξάγουν με ΝΑΤΟική συμμετοχή την άσκηση «Γαλάζια Φάλαινα» στη δυνητική ελληνική ΑΟΖ και στην κυπριακή ΑΟΖ.
    Ανώτατη πηγή του Πενταγώνου ανέφερε προ ολίγου πώς στα σκάφη που συμμετέχουν στις επιχειρήσεις τόσο στη UNIFIL όσο και στην Active Endeavour, πρόκειται για την ΤΠΚ «Καβαλούδης» και το υποβρύχιο «Πρωτεύς», έχουν δοθεί συγκεκριμένες εντολές και μέσα σε αυτές είναι και η αποδέσμευση των κανόνων εμπλοκής.
    Άλλωστε, όπως επισήμανε η ίδια πηγή, κατά την αποστολή επιχειρήσεων εκτός ελληνικών χωρικών υδάτων υπάρχουν κανόνες εμπλοκής. «Απλά τώρα είναι διαφορετικά τα πράγματα», αφήνοντας να εννοηθεί πώς έχει αυξηθεί το level σε περίπτωση που τα ελληνικά πλοία δεχθούν κάποια παρενόχληση από τα τουρκικά τα οποία είναι βέβαιο πώς θα μπουν στην Κυπριακή ΑΟΖ.  
    Οι δηλώσεις του αρχηγού του τουρκικού Ναυτικού ναυάρχου Μπουλέντ Μποστάνογλου ότι με εντολή του πρωθυπουργού Αχμέτ Νταβούτογλου έχουν απελευθερωθεί οι κανόνες εμπλοκές για τα τουρκικά πλοία και θα γίνει χρήση τους αν βρεθούν αντιμέτωπα με ελληνικά ή άλλα πολεμικά πλοία έχουν ανεβάσει το «θερμόμετρο» στα ύψη.
    Από ελληνικής πλευράς γίνεται μία προσπάθεια να κρατηθούν χαμηλοί τόνοι, καθώς εκτιμάται πώς η τουρκική αντίδραση έρχεται σε συνέχεια της τριμερούς σύσκεψης στο Κάιρο μεταξύ Ελλάδας, Κύπρου και Αιγύπτου με θετικά αποτελέσματα για τα ελληνικά συμφέροντα στην περιοχή της ανατολικής Μεσογείου.
    «Δεν πρόκειται να μείνουμε με σταυρωμένα χέρια όμως σε περίπτωση που προκληθούμε εντός ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων», ήταν απάντηση ανώτατου αξιωματικού από το ελληνικό Πεντάγωνο, ο οποίος πρόσθεσε με νόημα «έχουμε και εμείς κανόνες εμπλοκής». Οι κανόνες εμπλοκής σημειώνεται πώς έχουν μια διαβάθμιση και μπορεί να είναι από επίπεδο κυβερνήτη πολεμικού πλοίου μέχρι του αρχηγού ΓΕΕΘΑ και του ΚΥΣΕΑ.
    «Ασφαλώς περιμένουμε αντίδραση και έχουμε εξετάσει όλα τα εναλλακτικά σενάρια ακόμη αυτό της πρόκλησης θερμού επεισοδίου, παρότι το θεωρούμε ακραίο και εκτιμούμε ότι η Τουρκία δεν θα φθάσει μέχρι εκεί υπακούοντας τα δικά της συμφέροντα», ανέφερε κυβερνητική πηγή, εκφράζοντας σαφώς την ανησυχία της.
    Το όλο θέμα θα τεθεί επί τάπητος στη συνεδρίαση του Εθνικού Συμβουλίου Εξωτερικής Πολιτικής εντός της ημέρας, ενώ οι Ένοπλες Δυνάμεις έχουν αυξημένη ετοιμότητα όσο διαρκεί η άσκηση των Τούρκων στη νοτιοανατολική Μεσόγειο με την επωνυμία «Γαλάζια Φάλαινα».
    Μάλιστα, οι Τούρκοι έχουν δώσει ρόλο ναυαρχίδας για τη συγκεκριμένη άσκηση στην κορβέτα «Buyukada», η οποία πριν μερικές ημέρες είχε παραβιάσει επτά φορές τα ελληνικά χωρικά ύδατα κάνοντας βόλτες στο Αιγαίο. Από τη «Buyukada» θα παρακολουθήσει τη «Γαλάζια Φάλαινα» ο αρχηγός του τουρκικού Ναυτικού.http://www.

Κυριακή 9 Νοεμβρίου 2014

Όποιος αγαπά την πατρίδα και το δείχνει, αντιμετωπίζεται ως αναρχικός”, “ακραίος” και “φασίστας”»

grekk_flag_n

Θεσμοθετημένος ανθελληνισμός

«Ζήτησε από τη διεύθυνση του σχολείου του να γίνεται έπαρση της ελληνικής σημαίας και να ακούγεται στο προαύλιο ο Εθνικός Υμνος της χώρας μας μία φορά την εβδομάδα και… ανταμείφθηκε με τριήμερη αποβολή και χαρακτηρισμούς όπως «αναρχικός», «ακραίος» και «φασίστας»».

1-fragoudaki_dragolkna

Το χθεσινό πρωτοσέλιδο θέμα της «δημοκρατίας» δείχνει ξεκάθαρα πόσο γρήγορα μπάζει νερά ο κρατικός Τιτανικός.

Το επεισόδιο στο 2ο ΕΠΑ.Λ. Κατερίνης είναι ακόμα μια πράξη στο ελληνικό δράμα, όπου οι φορολογούμενοι πληρώνουν από το υστέρημά τους τους μισθούς, τα προνόμια και τις παροχές εκείνων που εχθρεύονται το έθνος και επιθυμούν διακαώς να σβήσουν τα ιστορικά ίχνη μας και να καταργήσουν την αντίληψη που έχει καθένας από εμάς για την προέλευση και τον προορισμό του.

03fee1e5f25e833f4a147caacc571a5d_xl

Η γλώσσα, η συλλογική μνήμη, ο λαός, το έδαφος, οι πόροι, τα πάντα υπό αίρεση και σε κατάσταση πολιορκίας.

Εκείνοι που προειδοποιούσαν από νωρίς χλευάστηκαν και κατηγορήθηκαν ως «συνωμοσιολόγοι» και «υπερβολικοί». Μέχρι που η πραγματικότητα ξεπέρασε σε ζόφο ακόμα και τις πιο απαισιόδοξες εκτιμήσεις.

0350269001364642379

Δεν είναι τυχαίο που από το υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων αφαιρέθηκε ο προσδιορισμός «Εθνικής», για να μην επιστρέψει – παρά τις προεκλογικές δεσμεύσεις του κυβερνώντος κόμματος.

Ούτε είναι σύμπτωση ότι η Μαρία Ρεπούση με την κατάπτυστη σύλληψη του «συνωστισμού» αποτελεί μια διακομματικά προβεβλημένη παρουσία στον δημόσιο βίο και στην εκπαίδευση.

ΕΤΣΙ-ΑΠΑΙΤΙΣΕ-Ο-ΑΝΘΕΛΛΗΝΑΣ

Το μέγεθος της προέλασης των μισελλήνων εντός της χώρας μας μπορεί να γίνει αντιληπτό και από την απάντηση του διευθυντή του 2ου ΕΠΑ.Λ. Κατερίνης Κύριλλο Τσερμπάκ για την αποβολή του μαθητή με τις… παράλογες απαιτήσεις: «Το συγκεκριμένο θέμα δεν είναι στη δικαιοδοσία των μαθητικών κοινοτήτων, τους δώσαμε μια ώρα για να το συζητήσουν και ζητήσαμε να απευθυνθούν στο υπουργείο Παιδείας».

ah1836_gr

Να απευθυνθούν οι μαθητές στο υπουργείο Παιδείας για να γίνεται έπαρση της σημαίας μας και να ακούν τον Εθνικό Υμνο!

Οι εφιάλτες είναι εδώ.

Εξουσιάζουν και μας δείχνουν τι σημαίνει ξενοκρατία…

president-obama-and-edi-rama-650x400papandreou-skeptomenos

Άγιος Νεκτάριος: Ο προστάτης των φτωχών

agios-nektarios-04

Ο Άγιος Νεκτάριος ή Νεκτάριος Πενταπόλεως ή Νεκτάριος Αιγίνης (1846-1920) είναι σύγχρονος άγιος της Ανατολικής Ορθοδόξου Εκκλησίας και εορτάζει στις 9 Νοεμβρίου.

Ο Αναστάσιος Κεφαλάς γεννήθηκε στις 1 Οκτωβρίου 1846 στη Σηλυβρία της Ανατολικής Θράκης. Γιος του Δημοσθένη και της Μαρίας Κεφαλά, ήταν το πέμπτο από τα έξι παιδιά φτωχής οικογένειας, με αρχοντική όμως, βυζαντινή, καταγωγή. Σύντομα ήρθε αντιμέτωπος με τη δύσκολη πραγματικότητα της εποχής, καθώς η οικογένειά του αδυνατούσε να συντηρήσει όλα τα μέλη της, ενώ η γενέτειρά του δεν είχε σχολείο μέσης εκπαίδευσης, με αποτέλεσμα να υποχρεωθεί να πάρει το δρόμο για μια καλύτερη ζωή στην Κωνσταντινούπολη, σε ηλικία 13 ετών.

17

Στην Κωνσταντινούπολη

Η ζωή στη Κωνσταντινούπολη για τον Αναστάσιο ήταν σκληρή και δύσκολη τα πρώτα χρόνια της παραμονής του. Αρχικά εργάζεται σε συσκευαστήριο καπνού, οπού ο ιδιοκτήτης του φερόταν βάναυσα. Εργάζεται πολλές ώρες ημερησίως, δεν αμείβεται και πολλές φορές ξυλοκοπείται.

Ο Αναστάσιος τα υπέμενε όλα αυτά, καθότι δεν ήθελε να μαθευτεί το δράμα το οποίο περνούσε στην οικογένεια του και λυπηθούν. Από την άλλη, θλίψη τον καταλάμβανε γιατί αδυνατούσε να ενισχύσει οικονομικά την οικογένειά του, ενώ παράλληλα δεν μπορούσε να παρακολουθήσει μαθήματα στο σχολείο. Την κλίση, όμως, προς τον Θεό και στο Ευαγγέλιο, την έδειχνε από μικρός. Έτσι στο συσκευαστήριο μαζί με τον καπνό που πουλούσε, κάθε φορά έδινε και ένα μικρό χαρτάκι, το οποίο έγραφε κάποια ευαγγελική ρήση.

Η κατάσταση άλλαξε όταν ένας έμπορος που είχε μαγαζί παράπλευρα από το συσκευαστήριο τον λυπήθηκε, όταν κάποια μέρα είδε ένα ξυλοδαρμό από το αφεντικό του και έτσι τον πήρε στην δούλεψή του. H κατάσταση μεταστράφηκε. Άρχισε να εργάζεται στο επιπλοποιείο του, με αποτέλεσμα οι ώρες εργασίας να μειωθούν, να έχει χρόνο για εκκλησιασμό, να πηγαίνει σχολείο, ενώ σύντομα η οικογένεια του τον ακολούθησε στην Κωνσταντινούπολη. Στην Πόλη κάθισε συνολικά 7 έτη και σε ηλικία 20 ετών την εγκατέλειψε, παρότι δεν ολοκλήρωσε την μόρφωση του, για να πάει στο Λιθί της Χίου να εργαστεί ως δάσκαλος.

19

Στη Χίο

Ήταν 20 ετών όταν έφτασε στη Χίο. Έχοντας πλέον γραμματική και θεολογική γνώση έλαβε τη θέση του δασκάλου. Στη Χίο έμεινε για άλλα 10 χρόνια, μέχρι το 1877. Εκεί αρχικά θα γνωρίσει τον μεγάλο ευεργέτη του Ιωάννη Χωρέμη, ένα εύπορο τοπικό άρχοντα, ο οποίος εξαιτίας ενός περιστατικού που είχε συμβεί κατά την μεταφορά του Αγίου από την Σηλυβρία προς την Κωνσταντινούπολη (ένας ανιψιός του Χωρέμη τον βοήθησε να επιβιβαστεί στο πλοίο γιατί δεν είχε χρήματα), τον έθεσε υπό την προστασία του. Ο Άγιος Νεκτάριος όμως είχε αποφασίσει πλέον να εξέλθει της κοσμικής ζωής.

Το 1876 έγινε μοναχός με το όνομα Λάζαρος ενώ ένα χρόνο αργότερα χειροτονήθηκε διάκονος με το όνομα που έγινε γνωστός, Νεκτάριος. Ο Άγιος Νεκτάριος είχε κλίση προς το μοναχισμό, που επιθυμούσε πάνω από όλα και όχι τόσο στον κοσμικό βίο έστω και ως κληρικός. Οι πιέσεις όμως που του ασκήθηκαν λόγω των χαρισμάτων τού λόγου και της μορφώσεώς του, τελικά τον έστρεψαν προς τον κοσμικό κλήρο, αν και ποτέ δε λησμόνησε μέχρι τέλους της ζωής του τον μοναχισμό.

 20

Ανώτερες θεολογικές σπουδές

Το 1877 ο Νεκτάριος μετά από παρότρυνση του Ιωάννη Χωρέμη πήγε στην Αθήνα για να ολοκληρώσει τις γυμνασιακές σπουδές και ενώ τις ολοκλήρωσε, εστάλη, μέσω γνωριμίας που είχε με τον Πατριάρχη Αλεξανδρείας Σωφρόνιο, στην Αλεξάνδρεια.

Ο Σωφρόνιος, τριετής ήδη στον πατριαρχικό θρόνο εντυπωσιάστηκε από τον Νεκτάριο και με βάση τις πολύ καλές συστάσεις που είχε, τον έστειλε στην Αθήνα ξανά, να φοιτήσει στη θεολογική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Ο Νεκτάριος εκεί διέπρεψε, και μάλιστα, πρώτευσε στο διαγωνισμό σχολικής κοσμητείας στο «Παπαδάκειο κληροδότημα», με αποτέλεσμα να κερδίσει υποτροφία σπουδών στη θεολογική σχολή, κάτι που τον ανακούφισε πολύ, καθότι ο ευεργέτης του Ιωάννης Χωρέμης είχε φύγει από τη ζωή, με αποτέλεσμα να βρίσκεται σε δεινή οικονομική κατάσταση. Αφού έλαβε το πτυχίο του (1885), πάλι ανεχώρησε προς την Αλεξάνδρεια.

 51-400x360

Στην Αλεξάνδρεια

Στην Αλεξάνδρεια όλα έβαιναν καλώς για τον Νεκτάριο. Άμεσα, με την επιστροφή του, χειροτονείται Ιερέας και 5 μήνες αργότερα τοποθετείται γραμματέας του Πατριάρχη παίρνοντας το αξίωμα του Αρχιμανδρίτη. Εν συνεχεία μέσα σε δύο μήνες, πείθοντας για την ρητορική του ικανότητα, ανελίχθηκε σε ιεροκήρυκα ενώ έλαβε και θέση Πατριαρχικού επιτρόπου στο Κάιρο.

Μέσα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα ο Νεκτάριος ανήλθε στην ιεραρχία του πατριαρχείου όντας ένας πολύ έμπιστος άνθρωπος στο πλευρό του Πατριάρχη. Στις 15 Ιανουαρίου του 1889 θα ανακηρυχτεί επίσκοπος Πενταπόλεως Λιβύης μετά από την κοίμηση του επισκόπου της περιοχής Νείλου. Το πρακτικό της χειροτονίας του διασώζεται μέχρι και σήμερα (Πρακτικό εκλογής κωδ. 66, σελ. 394).

Αυτή η ραγδαία άνοδος του Νεκταρίου, δεν πέρασε απαρατήρητη από τους υπολοίπους επισκόπους. Ο Σωφρόνιος πλησίαζε τα 90 χρόνια ζωής πλέον και η κούρσα της διαδοχής είχε ξεκινήσει. Ο λαός ο οποίος είχε ευεργετηθεί από το πολυποίκιλο έργο του Νεκταρίου (κυρίως φιλανθρωπικό αλλά και ποιμαντικό και αντιαιρετικό) επιθυμούσε την άνοδο του στον πατριαρχικό θρόνο και σε συνδυασμό με την εύνοια του Σωφρονίου καθίστατο η πρώτη επιλογή.

Οι αντίπαλοί του γνωρίζοντας όλα αυτά, αποφάσισαν να τον παραμερίσουν, κατηγορώντας τον, πως ήθελε να ανατρέψει το Σωφρόνιο από τον θρόνο, αλλά και με αόριστες κατηγορίες ηθικής φύσεως. Επίσης είχαν μαζί τους και μερίδα κληρικών, οι οποίοι πίστευαν ότι η τακτική που ακολουθούσε ο Νεκτάριος ως επίσκοπος, δηλαδή λιτότητας και πενίας της εκκλησίας, θα επηρέαζε την οικονομική κατάσταση του Πατριαρχείου, το οποίο χωρίς οικονομική δύναμη θα γινόταν έρμαιο των διαφόρων πολιτικών ή εθνικών πιέσεων.

Η δίωξη και η επιστροφή στην Αθήνα

Ο Σωφρόνιος που πληροφορήθηκε τις κατηγορίες, που ισχυρίζονταν ότι έπραξε το αγαπημένο του παιδί, πείστηκε για την αλήθεια των ισχυρισμών. Αποτέλεσμα ήταν η άμεση εντολή, για παύση της ιδιότητάς του. Κάτι που ήταν εκκλησιαστικά παράνομο, καθότι σύμφωνα με το εκκλησιαστικό δίκαιο έπρεπε να παρουσιαστεί ο Νεκτάριος ενώπιον συνόδου η οποία θα εξέταζε, μετά ακροάσεως του κατηγορουμένου, τις κατηγορίες.

Ο Νεκτάριος δεν θέλησε να τραβήξει το σχοινί στα άκρα και ανεχώρησε από την Αλεξάνδρεια, εν αντιθέσει με τους αντιπάλους του, οι οποίοι θέλησαν την οικονομική και ηθική εξόντωση του. Πέραν δηλαδή του ότι φρόντισαν να σπιλώσουν το όνομα του στην Αθήνα και την Κωνσταντινούπολη, με αποτέλεσμα να αδυνατεί να εργαστεί οπουδήποτε, παρακρατούσαν και τους μισθούς του.

Ο Νεκτάριος βρέθηκε ενώπιον ακόμα μιας πολύ δύσκολης κατάστασης, όπως από μικρή ηλικία πολλές φορές είχε βρεθεί.

Ο ίδιος ενοικίασε ένα μικρό δωμάτιο στα περίχωρα των Αθηνών, αλλά αδυνατούσε να πληρώσει το ενοίκιο, ενώ δεν είχε χρήματα να τραφεί. Η παράλληλη διαπόμπευσή του, ακόμα και σε κυβερνητικά κλιμάκια δυσχέραιναν την δυνατότητα εύρεσης εργασίας. Προσπαθούσε μέσω του Αρχιεπισκόπου Γερμανού να βρει μια θέση ιεροκήρυκα. Ο ίδιος παρά την συμπάθεια που έτρεφε προς το πρόσωπό του, αδυνατούσε λόγω πιέσεων από την σύνοδο να τον βοηθήσει.

Έφτασε μέχρι τον υπουργό παιδείας και εκκλησιαστικών, που όμως του διεμήνυσε, ότι λόγω του νόμου (ο Νεκτάριος δεν είχε ελληνική υπηκοότητα) αδυνατούσε.

Μετά από λίγο καιρό, τελικά ο Άγιος Νεκτάριος διορίστηκε ιεροκήρυκας χάρη στη βοήθεια ενός ανθρώπου ονόματι Μελά ο οποίος ήταν μέλος της κυβέρνησης και τον είχε γνωρίσει στην Αλεξάνδρεια. Μεσολαβώντας στο γραφείο του υπουργού διορίστηκε εν τέλει ιεροκήρυκας στη Χαλκίδα.

Η φήμη όμως που τον ακολουθούσε ακόμα παρέμενε. Πέρασε δύσκολες στιγμές καθότι υπήρχε μεγάλη καχυποψία σε βάρος του, από τις κατηγορίες που τον ακολουθούσαν. Αποτέλεσμα αυτού ήταν, άνθρωποι από την Αθήνα αλλά και ντόπιοι να τον αποδοκιμάζουν στις ομιλίες του, στιγματίζοντας τον.

Η αποκατάσταση της αλήθειας

Το 1891, δύο έτη μετά από τις κατηγορίες που του εξαγγέλθηκαν και την απομάκρυνσή του από την Αλεξάνδρεια, στην κυβέρνηση ακόμα γίνονταν προσπάθειες για την αποπομπή του από τη θέση που κατείχε. Τότε αποκαλύφθηκε πλήρως το σχέδιο κι η πλεκτάνη που είχε στηθεί σε βάρος του.

Όλα ξεκίνησαν από την αποκάλυψη ότι δεν έπαιρνε τα χρήματα που του οφείλονταν και εργαζόταν αμισθί επί της εποχής της επισκοπείας του. Επίσης παρότι παρέμενε δικαιωματικά επίσκοπος Πενταπόλεως, αφού είχε παράνομα εκδιωχθεί δεν ελάμβανε χρήματα.

Εν συνεχεία καθαρίστηκε το όνομά του από κάθε είδους ανάμιξη σε σκάνδαλο ηθικού χαρακτήρος και από παντός είδους ραδιούργες προσπάθειες σε βάρος του πατριάρχη. Αυτό, ειδικά μετά την σκληρή συμπεριφορά του ποιμνίου, τον έκανε συμπαθή ενώπιον του λαού στη Χαλκίδα.

Άρχισε τότε με περισσή άνεση να κηρύττει. Γρήγορα η φήμη του εξαπλώθηκε μακρύτερα από την Χαλκίδα, ενώ ο λαός έδειξε μεγάλη συμπάθεια στο πρόσωπό του, όταν χήρεψε η θέση του τοπικού επισκόπου, σχεδόν απαιτώντας την άνοδό του στο θρόνο.

Η Ριζάρειος σχολή

Το 1892 και 1893 διορίστηκε ιεροκήρυκας στο νομό Λακωνίας και Φθιωτοβοιωτίας αντίστοιχα. Ο Νεκτάριος πραγματοποιούσε διαρκώς περιοδείες σε χωριά και πόλεις κηρύττοντας, την ώρα που φίλοι του προσπαθούσαν να τον μεταθέσουν στη Ριζάρειο σχολή Αθηνών. Όταν έγινε αντιληπτό άρχισαν πάλι κάποιοι ψίθυροι, οι οποίοι τελικά δεν κατάφεραν να αποτρέψουν τον Νεκτάριο από το να γίνει διευθυντής της Αθηναϊκής θεολογικής σχολής της εποχής, που επί των ημερών του γνώρισε μεγάλη αίγλη.

Την Άνοιξη του 1894 διορίστηκε ως διευθυντής της σχολής. Οι αμφιβολίες που υπήρχαν πλέον περί του Νεκταρίου δεν ήταν τόσο για τις κατηγορίες του παρελθόντος, χωρίς όμως και να εκλείψουν, αλλά κατά πόσον αυτός ο λεγόμενος και «δεσποτοκαλόγερος», θα ήταν δυνατόν με τις παλαιές και θρησκευτικές αντιλήψεις του, να μπορέσει να πετύχει στο έργο που του ανατέθηκε, καθώς η Ριζάρειος σχολή ήταν μεν θεολογική σχολή, ήταν δε σχολή που φοιτούσαν και πολλά παιδιά ευκατάστατων Αθηναίων και άλλων αρχόντων και πολιτικών της εποχής, που δεν θα γίνονταν απαραίτητα ιερείς ή θεολόγοι, αλλά επιστήμονες. Σύντομα όμως κάμφθηκαν όλες οι αντιρρήσεις από το ρηξικέλευθο τρόπο διαπαιδαγώγησης του Νεκταρίου.

Το έργο του στη Ριζάρειο

Το έργο του στη Ριζάρειο ήταν οργανωτικό, εκπαιδευτικό, συγγραφικό και παιδαγωγικό. Σύντομα οργάνωσε την σχολή με πρότυπα τα οποία αφορούσαν τον εκκλησιαστικό ορθόδοξο τρόπο σκέψης. Όμως αυτό στο οποίο ήταν αξεπέραστος ήταν η παιδαγωγική του σκέψη. Κάποτε όταν μαθητές της Ριζαρείου ήρθαν στα χέρια, ο ίδιος αντί να τους τιμωρήσει, αυτοτιμωρήθηκε, θεωρώντας εαυτόν υπαίτιο, με ασιτία 3 ημερών. Σύντομα το παράδειγμα του έγινε ανάμεσα στους τροφίμους δείκτης και η σχολή επί των ημερών του απέκτησε μεγάλη αίγλη.

Άλλοτε βρέθηκε ξυπόλητος ενώπιον των μαθητών να αγορεύει, διότι εισερχόμενος στην αίθουσα είδε ένα φτωχό ο οποίος τον παρακάλεσε, αν μπορούσε να τον βοηθήσει ώστε να αποκτήσει παπούτσια, καθότι δεν είχε. Ο Νεκτάριος αμέσως έβγαλε τα δικά του και τα παρέδωσε προς κατάπληξη των πάντων. Άλλοτε σε μια διαμάχη μεταξύ των επιστατών για το ποιος ήταν υπεύθυνος καθαριότητας των αποχωρητηρίων, ο ίδιος έλυσε τη διαφορά τους, καθαρίζοντάς τες. Τέτοια και άλλα πλείστα παραδείγματα τον ανέδειξαν και σύντομα τον έκαναν στην τότε μικρή Αθήνα ακουστό και κοσμαγάπητο.

Την ίδια εποχή επιδόθηκε σε μεγάλο συγγραφικό έργο. Πολλά έργα τα διέθεσε στο λαό και τους θεολόγους δωρεάν, επειδή αδυνατούσαν να τα αγοράσουν, λόγω της φτώχειας. Χωρίς κανένα κέρδος, με γνώμονα μόνο την ψυχική ωφέλεια, πένητας από μικρός, ασκητής και ολιγαρκής, ουδέποτε ενδιαφέρθηκε για την αυτοπροβολή και το κέρδος.

Όταν τον κατηγορούσαν ουδέποτε αντιδικούσε, παρέμενε πράος και έλεγε πάντα πως ο Θεός θα δικαιώσει το δίκαιο και την αλήθεια. Ταπεινός, μοναχικός και παρόλα αυτά προσηνής, ο ήδη σεβάσμιος γέροντας Νεκτάριος έγινε παράδειγμα ανιδιοτελούς προσφοράς και αγάπης στους πονεμένους συνανθρώπους του στις δύσκολες εποχές που διένυαν. Η ταπεινοφροσύνη και το αίσθημα ευθύνης που τον διακατείχε για το έργο που επιτελούσε, καταδείχθηκε την εποχή που πέθανε ο Πατριάρχης Σωφρόνιος, όταν του ζητήθηκε να τον διαδεχθεί και ο ίδιος αρνήθηκε.

Η φτώχεια την εποχή που διετέλεσε ο Νεκτάριος διευθυντής της Ριζαρείου ήταν κανόνας και ταυτόχρονα το ηθικό των Ελλήνων, ειδικά μετά την αποτυχία, το 1897 με τον ελληνοτουρκικό πόλεμο, βρισκόταν στο ναδίρ. Ο ίδιος όμως με την ελεημοσύνη ως όπλο και το λόγο του ευαγγελίου τόνωνε την τότε αθηναϊκή κοινωνία, η οποία προσέτρεχε συχνά στα κηρύγματά του για να πάρει την συμβουλή του. Ο ίδιος διετέλεσε διευθυντής της Ριζαρείου Σχολής 14 συναπτά έτη ως και το 1908, οπότε και για λόγους υγείας εγκατέλειψε τη θέση του.

Στην Αίγινα

Στην Αίγινα ο Άγιος Νεκτάριος εγκαταστάθηκε το 1908, η ιστορία όμως της εγκατάστασης του πηγαίνει αρκετά νωρίτερα στο χρόνο. Ο Νεκτάριος ποτέ στη ζωή του, δεν απέβαλε την έντονη επιθυμία του για το μοναχικό βίο. Αυτή η επιθυμία ενισχύθηκε ακόμα περισσότερο κατά την επίσκεψη του στο Άγιο Όρος και την σύνδεσή του με το γέροντα Δανιήλ το 1898.

Έκτοτε έψαχνε ένα τόπο να στεγάσει ένα μοναστήρι για το τέλος της ζωής του, ένα «Εκκλησιαστικό Παρθενώνα», όπως έλεγε. Πιο έντονη και ίσως επιτακτική έγινε αυτή η ανάγκη, όταν 4 γυναίκες που ήσαν μόνες και συνδέονταν μαζί του, με σχέση πνευματικής καθοδήγησης, θέλησαν να μονάσουν υπό την εποπτεία του. Έτσι τελικά βρήκε ένα παλαιό εγκαταλελειμμένο μοναστήρι στην Αίγινα στη θέση Ξάντος στο οποίο και αποφάσισε να στεγάσει τις 4 μοναχές και άλλες 3 που ήδη μόναζαν στο νησί. Το μοναστήρι άρχισε να επαναλειτουργεί το 1904 υπό την καθοδήγησή του, παρότι αυτός ακόμα βρισκόταν στην Ριζάρειο σχολή.

Η εμφάνισή του στην Αίγινα όμως συνδυάστηκε από δύο γεγονότα, με αποτέλεσμα να γίνει άμεσα λαοφιλής. Ο Νεκτάριος αρχικά θεράπευσε έναν δαιμονισμένο νέο κάτι που γρήγορα μαθεύτηκε. Οι χωρικοί τότε τον επισκέφτηκαν ζητώντας του να λειτουργήσει και να δεηθεί στον Θεό να βρέξει, διότι είχε 3 χρόνια να βρέξει στο νησί με αποτέλεσμα να έχει προκληθεί εκτεταμένη ανομβρία και οικονομική ζημία. Ο ίδιος με σύσσωμη παρουσία των νησιωτών, λειτούργησε και την ίδια μέρα άρχισε να βρέχει. Αυτά, εκλήφθηκαν ως θεϊκά σημάδια από τους Αιγινίτες, με αποτέλεσμα να θεωρούν Άγιο τον Νεκτάριο, ακόμα και εν ζωή.

Το 1908 παραιτήθηκε από σχολή για λόγους υγείας αλλά και γήρατος και αφοσιώθηκε στο μοναστήρι. Η χάρη του και η φήμη διαρκώς μεγάλωνε με αποτέλεσμα μεγάλο μέρος δωρεών να κατευθύνεται στο μοναστήρι και μέσα σε 4 χρόνια επιτεύχθηκε να μεγαλώσει τόσο, ώστε να χωράει 15 μοναχές. Τα χρήματα κατευθύνονταν κυρίως στους φτωχούς του νησιού. Μεγάλο μέρος λαού και πιστών κατευθυνόταν προς το μοναστήρι, από διάφορα μέρη της Ελλάδας, για να δει ή να πάρει την ευχή του ήδη ξακουστού Νεκταρίου, κάτι που βοηθούσε και τους νησιώτες να ανασάνουν οικονομικά.

Το έργο του στην Αίγινα

Παρότι ήταν μεγάλος σε ηλικία όταν αποσύρθηκε στην Αίγινα, δεν έπαψε ποτέ να εργάζεται είτε πνευματικά, υπέρ της εκκλησίας, είτε και χειρωνακτικά για την διεύρυνση του μοναστηριού. Το έργο πλέον είχε χαρακτήρα ποιμαντικό, λειτουργικό, λατρευτικό, εξομολογητικό, παρηγορητικό. Στάθηκε στους ανθρώπους του νησιού σαν αδελφός, βοηθός, συμπαραστάτης, οδηγός και συνοδοιπόρος της ζωής. Τα χρόνια μέχρι το τέλος της ζωής του, έμελλε να είναι πολύ ταραγμένα.

Ο ίδιος όμως πάντα βοηθός, παρηγορητής, γνωρίζοντας από μικρός τις δυσκολίες του κόσμου κήρυττε την ελπίδα και το Θεό για ένα καλύτερο μέλλον, που πάντα όπως έλεγε στεκόταν κραταιός δίπλα στον πιστό λαό. Γι’ αυτό και ο Άγιος Νεκτάριος για τους Αιγινίτες υπήρξε κάτι παραπάνω από ένας μοναχός που εγκαταστάθηκε στο νησί τους.

Η ποιμαντική αγωγή του ποιμνίου, μακρύτερα από τα στενά όρια του νησιού, ήταν πάντα μέλημά του, έτσι συνέχισε το συγγραφικό του έργο, που πλέον αναγνωριζόταν τόσο από τον τύπο της εποχής για την επιστημονική εγκυρότητά του, όσο και από μεγάλα πνευματικά ιδρύματα της εποχής.

Επίσης διέθετε περισσότερο χρόνο για προσευχή κάτι που αγαπούσε, ιδιαίτερα προς την Παναγία, που θεωρούσε μητέρα του, όπως έλεγε.

Ποτέ παρά τον κλονισμό της υγείας του δεν έπαψε όμως να προσφέρει ακόμα και χειρωνακτικά. Μάλιστα συνεισέφερε στην ανέγερση νέων κοιτώνων της μονής, στη διάνοιξη δρόμων προς το μοναστήρι, ασχολείτο με την κηπουρική και άλλες χειρωνακτικές εργασίες που πάντα τις θεωρούσε τιμή. Πάντα ανέφερε πως καμία εργασία δεν είναι ντροπή, αντιθέτως είναι ευλογία Θεού.

Οι δυσκολίες και οι πίκρες ποτέ δεν έλειψαν. Παρότι είχαν περάσει πάνω από 10 χρόνια από την επαναλειτουργία της μονής, ο Μητροπολίτης Αθηνών Θεόκλητος αρνείτο να αναγνωρίσει την μονή, παρά την αρχική συγκατάθεσή του. Το πρόβλημα αυτό μεγάλωνε, διότι η μονή δεν αποκτούσε νομική προσωπικότητα με αποτέλεσμα να αδυνατεί να κρατήσει τις κληρονομιές και όποια άλλα οικονομικά ωφελήματα είχε από πιστούς με αποτέλεσμα να δυσχεραίνει το φιλανθρωπικό έργο. Κάποιοι δηλαδή, άφηναν κληρονομιές υπέρ του μοναστηριού, που το μοναστήρι αδυνατούσε να αποδεχτεί λόγω της νομικής ανυπαρξίας του.

Ο Μητροπολίτης δε, είχε δυσαρεστηθεί από την τροπή που έλαβε η εξέλιξη του μοναστηριού, με αποτέλεσμα να είναι ανένδοτος. Ο Νεκτάριος προσπάθησε με διάφορους τρόπους να τον μεταπείσει, όμως μέχρι τέλους της ζωής του, δεν είδε το αίτημά του να πραγματοποιείται.

 37

Τα τελευταία χρόνια

Ο Νεκτάριος αρχικά αφού τελείωσε ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, και ο Θεόκλητος αποπέμφθηκε λόγω του αναθέματος στον Βενιζέλο(για το οποίο δεν υπάρχει κανένα ιστορικό στοιχείο ότι έχει λάβει μέρος) μαζί με τους υπολοίπους επισκόπους, πίστεψε πως τα πράγματα ίσως εξομαλυνθούν. Η αρχική αισιοδοξία όμως διεκόπη όταν 1918 κατηγορήθηκε από μητέρα μοναχής για ανηθικότητα. Γρήγορα όμως εξετάσεις και έρευνες του εισαγγελέα Αθηνών κατέδειξαν το ψεύδος της μητέρας της κόρης, η οποία οικειοθελώς είχε προσχωρήσει στο μοναστήρι.

Εξ αιτίας αυτού του λόγου, αλλά και κληρικών οι οποίοι στο νησί τον φθονούσαν, πιστεύοντας ότι τους παίρνει όλη την «πελατεία» και τον κατηγορούσαν πισώπλατα, ουσιαστικά δεν κατάφερε να πραγματοποιήσει το όνειρό του, την αναγνώριση του Μοναστηριού. Πάντα όμως πιστός στο Ευαγγέλιο, το παράδειγμα του Χριστού, τα γραφέντα του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτη, πίστευε απόλυτα στη δικαιοσύνη του Θεού. Ήταν πράος, ήρεμος, υπομονετικός σε όλες αυτές τις κατηγορίες και εξευτελισμούς που κατά καιρούς τον υπέβαλαν.

Το τέλος της ζωής του ήταν επίπονο.

Η χρόνια ασθένεια του προστάτη, μαζί με τα περασμένα χρόνια της ηλικίας του και κακοπάθειες της ζωής τον ταλαιπωρούσαν.

Ακόμα και τότε είχε σχέδια.

Ήθελε να δημιουργήσει ένα εκπαιδευτήριο.

Τελικά δεν πρόλαβε.

Το 1920 εισήχθη στο Αρεταίειο νοσοκομείο Αθηνών όπου διεγνώσθη καρκίνος του προστάτη.

Στις 9 Νοεμβρίου του ιδίου έτους ο Άγιος Νεκτάριος πέθανε.

Το δωμάτιο στο οποίο πέθανε, έχει σήμερα μετατραπεί σε μικρό ναό στο δεύτερο όροφο του Αρεταιείου νοσοκομείου, που κοσμείται από εικόνες του Αγίου και τάματα πιστών για ανάρρωση των συγγενών τους που νοσηλεύονται στην κλινική.

 38

Η ανακήρυξή του σε Άγιο

Ο Νεκτάριος δεν ανακυρήχθηκε Άγιος αμέσως όταν πέθανε. Χρειάστηκε να περάσουν 40 χρόνια και στις 20 Απριλίου του έτους 1961 ο Οικουμενικός Πατριάρχης Αθηναγόρας, έκρινε πως έπρεπε να τον ανακυρήξει σε Άγιο, καθώς είχε πραγματοποιήσει πολλά μεγάλα έργα πάνω στη Θρησκεία και στην Εκκλησία. Η απόφαση αυτή προκάλεσε πολλές συζητήσεις και σχόλια, καθώς τότε βρίσκονταν στη ζωή πολλοί άνθρωποι οι οποίοι είχαν ζήσει από κοντά το Νεκτάριο και πίστευαν πως ο Αθηναγόρας το έκανε αυτό μόνο για να φάει λεφτά και για κανέναν άλλο σκοπό.

Με την ανακύρηξη του Νεκταρίου Κεφαλά σε Άγιο, ο Αθηναγόρας αποφάσισε ακόμα πως οι άντρες και οι γυναίκες που φέρουν τα ονόματα Νεκτάριος και Νεκταρία θα εορτάζουν την ονομαστική τους εορτή στις 9 Νοεμβρίου κάθε χρόνο. Μέχρι τότε αυτά τα ονόματα εόρταζαν στις 11 Ιουλίου.

 21

Θαύματα μετά θάνατον

Ο Άγιος Νεκτάριος θεωρείτο από τους κατοίκους του νησιού της Αίγινας εν ζωή Άγιος.

Τα γεγονότα όμως που περιγράφουν οι μοναχές, ο Κωστής Σακκόπουλος, φίλοι, ιερείς, νησιώτες είναι πραγματικά αξιοπερίεργα και εξηγούν τη σημερινή λαοφιλία.

Όπως λέγεται στο διπλανό κρεβάτι που νοσηλευόταν ο Άγιος νοσηλευόταν και ένας παραπληγικός, ο οποίος αδυνατούσε να περπατήσει.

Τότε ακουμπώντας την φανέλα του κεκοιμημένου Αγίου πάνω του, θεραπεύτηκε. Κατά τη μεταφορά του λέγεται ότι δεν είχε βάρος, ενώ το μέτωπό του ανάβλυζε μύρο.

Το μεγαλύτερο όμως μυστήριο είναι ότι το λείψανο του Αγίου παρά τις 3 ταφές και εκταφές παρέμεινε αναλλοίωτο για περισσότερο από 30 χρόνια.

Η φήμη αυτή μάλιστα έδωσε ελπίδα στο λαό, ειδικά σε μια περίοδο όπου το Ελληνικό όνειρο της Πόλης έγινε συντρίμμια με τη πυρπόληση της Σμύρνης.

Το λείψανό του πρώτη φορά εξετάφη 3 έτη μετά την κοίμησή του και αυτό που συνέβη κλόνισε από άκρη σε άκρη την Ελλάδα.http: